mamallia

Porsuk

Afgan Tazısı

Afgan Tazısı, av köpeği ve süs köpeği olarak yetiştirilen köpek ırkı.

Afganistan kökenli olan Afgan Tazısı, kayalık arazide güçlü sıçrayışlar ve apansız dönüşler yapmaya elverişli bedeniyle kolayca hareket edebilen, koku almaktan çok görerek avlanan birkaç av köpeği ırkından biridir.

Boyu 61-71 cm’yi, ağırlığı 22–27 kg’ı bulur. Çeşitli renklerde olabilen uzun ipek gibi tüyleri başının üstüne kadar uzanır. Bedeninin geri kalan kesimine oranla çok daha az tüylü olan kuyruğunun ucu yukarı kıvrıktır.
Konu başlıkları

1 Karakteri
2 Bakımı
3 Tarihçesi
4 Yaşamı

Karakteri

Çekingen ama sevimli, sadık, hassas diğer köpeklere karşı dominant davranmayı seven bir ırktır. Çok cesur, asil ve zariftir ancak çok şüphecidir ama yabancılara dahil düşmanca tavır sergilemez. Afgan tazısı geçmişte güvenilmez olarak tabir edilse de günümüzde bu inanç değişmiştir. Afgan tazısı kolay öğrenir ama kolay boyun eğmez. Komutlar ciddi ve tutarlı olmazsa Afgan Tazısı başına buyruk olabilir. Ama eğitmeni bazı zamanlar söz dinlememesine şaşırmamalıdır. Bahçesiz bir evde beslenmesi neredeyse mümkün değildir. Açık havayı ve koşmayı çok sever. Karakteristik özelliklerinin çoğu Saluki (İran Tazısı)’na benzer. Apartmanda beslendiği zaman çoğu zaman bir köşede uyumayı sever. Günde en az yarım saat serbestçe gezip koşmalıdır. Açık arazide koşup oynadığı zaman çok mutlu bir görüntü sergiler.
Bakımı

Afgan Tazısı apartman hayatı için pek uygun bir köpek türü değildir. Açık araziye, serbest gezip dolaşmaya ihtiyaç duyar. Evde durduğu zaman ise yatıp uyumayı tercih eder. Uzun tüyleri nedeniyle hergün fırçalanmaya ihtiyaç duyar. Kulakları uzun olduğundan dolayı yemek yerken arkadan bağlanmazsa yemeğin içine girip kirlenecektir.
Tarihçesi

Genetik testler bu ırkın kökeninin en eski çağlara dayandığını ve muhtemelen kurt ve köpeğin farklılaşma çağına kadar dayandığını bildirmektedir. Mısırdan çıkan papirusların üstünde bu ırka ait resimler görülmektedir ancak en az 4000 senedir Afganistan’da varlıkları bilinmektedir. Afganistan’da bu köpek özellikle Av köpeği ve Çoban köpeği olarak kullanılmıştır. Av köpeği olarak o dönem Afganistanında sık bulunan Yaban keçisi ve geyik’in yanı sıra kurt ve Kar parsı avında dahil kullanılmıştır. Bu ırk yüz yıllar boyu iyi korunmuş ve bölge dışına çıkışları yasaklanmıştır. Avrupa’ya çıkarılan ilk köpekler 1920’lerde İngiliz bay ve bayan G. Bell-Murray ve bayan Jean C. Mansontarafından 1920’de İskoçya’ya gizlice götürüldü ve Bell-Murray ırkı olarak anıldılar bunların kürkü daha az tüylüydü. ikinci dalga Bayan Mary Amps tarafından 1925’te İngiltere’ye getirildi. Kocası ve o Afgan Savaşı Savaşı sonrası 1919’da Kabil’e gitmişlerdi. Onların edindikleri köpeğin adı Ghazni idi ve bir önceki ırktan farkı daha uzun tüylerinin olmasıydı. Günümüzde Amerikada bulunan Afgan Tazılarının çoğunun kökeni bu çiftin getirdikleri köpeklere dayanıyor. Günümüzde bu köpeği Çizgi filmlerde dahil görebilmekteyiz (Balto’da Sylvi Karakteri, Lady and the Tramp II’de Ruby karakteri vb.)
Yaşamı

En büyük sağlık problemleri Allerji ve Kanser dir. Çoğu tazı türü gibi Anesteziye karşı şiddetli allerjileri vardır. Ayrıca Şilotoraks (chylothorax)geliştirmeye eğilimlidir. Benzer boyuttaki köpekler gibi 12 yıl kadar yaşar ve ölüm sebepleri sıklık sırasına göre kanser (31%), yaşlılık (20%), kardiyak nedenler (10.5%), and urolojik nedenler (5%) olarak araştırmalar sonucu 2004’te açıklanmıştır.
vikipedi

Bulldog

Buldog, asırlar önce İngiltere’de boğa ve ayı dövüşleri için üretilmiş bir köpek ırkı. Buldog adı, İngilizce bull (boğa) ve dog (köpek) sözcüklerinin bir araya gelmesiyle türetilmiştir.

İngiltere’de 1835’te kan sporları yasaklanınca, buldoğun işlevinin sona erdiği düşünüldüyse de, buldog yetiştiricileri ırkı korumaya karar verdiler ve bu kavgacı köpeği sakin, sessiz bir ev köpeğine dönüştürdüler.

İngiliz buldoğunun, bedeninin geri kalan bölümüne oranla çok iri olan kafası, doğumlarının sezaryenle yapılmasını gerektirir. Yassı yüzü nedeniyle solunum bozukluklarına karşı oldukça duyarlıdır ve sıcaktan çok etkilenir. Ayrıca kulaklarından da sıkça rahatsızlanır. Görünümüne rağmen, hem sevgi dolu, hem güvenilirdir. Diğer ev hayvanlarıyla ilşkisinde de güvenilir, ama yabancı köpeklerden hoşlanmayan, saldırgan davranabilen bir köpektir. Çocukları sever ama, hoşlanmadığı insanlara karşı sert davranabilir. Mutlu olabilmesi için insanlardan ilgi görmesi yeterlidir. Horlaması ve salyasının akmasıyla ünlüdür. Apartmanda rahatlıkla yaşayabilir. Çünkü ev içersinde fazla hareketli değildir.

Erişkin bir buldoğun ağırlığı 22 kg’ı, omuzdan yere yüksekliği 33-38 cm’yi bulur.
vikipedi

Alman Kurdu


Alman çoban köpeği veya Alman kurdu, Almanya kökenli bir köpek ırkı. Türkçede bazen sadece kurt köpeği olarak da anılırlar.

Konu başlıkları
1 Özellikleri
2 Yapısı
3 Sağlık
4 Kullanımı

Özellikleri [değiştir]Alman çoban köpeklerinin boyları dişilerde 57,5 cm, erkeklerde ise 62,5 cm’dir. 2,5 santimetreye kadar sapma olağan karşılanır. Ağırlıkları ise dişilerde 22-32, erkeklerde ise 35-40 kilogram arasındadır. Yüzü sert hatlıdır. Alnı kubbe şeklindedir, burnu uzundur. Burun mantarı siyahtır. Çenesi güçlü olduğundan, keskin ısırışlara sahiptir. Gözleri orta büyüklükte kahverengidir. Neşeli, zeki ve kendinden emin bakar. Kulakları geniş ve dik, önde ve birbirine paraleldir. Boynu uzundur ve kaldırıp indirerek hareket esnasında hızını ayarlar. Kuyruğu uzun ve tüylüdür.

Bu cins kendi arasında 12’ye ayrılır.[kaynak belirtilmeli] kısa tüylü,uzun tüylü cinsleri vardır bazılarının beli boyun yüksekliğinin yarısı kadar düşük olabilir bunlar genellikle show köpeği(showline) olarak kullanılır.Bazı türlerinin ise beli düzdür(workline) ve düşük bel ile kıyaslandığında daha iridir.

Alman[1] Çoban Köpekleri’nin çeşitli renklere mensup olanları vardır. Genellikle sarımsı kahverengi, siyah – kırmızı ve siyah renklerde olurlar. Nadir olarak tümü siyah, gri kırçıllı ve tümü beyaz renklere mensup olanlarda vardır. Aslında eskiden siyah, gri ve beyaz renkli köpekler daha çok bulunurdu. Kahverengi, siyah gibi renkli köpekler laboratuvarlar da deneyler ile DNA’ları değiştirilerek üretilmiştir. Bu köpeklerin aslı Almanya’da gridir.[kaynak belirtilmeli]

Alman Çoban köpeği zekası ile meşhur bir köpek ırkıdır.[2] 2000’li yılların başından beri tutulan istatistiklere göre, ABD’de en fazla kayıtlı olarak beslenen ilk 3 köpek arasındadır.[3] Bunda Rin-Tin-Tin ve Strongheart gibi bir çocuk ile (bu ırka mensup) köpeği arasındaki ilişkiyi işleyen popüler filmlerin etkisi olduğu düşünülür.[4]

Yapısı
Alman çoban köpekleri oldukça aktiftirler, ırk standartlarına göre oldukça kendin emin bir yapıya sahiptirler. Eğitilmeye heveslidirler ve görevlerini gönüllü olarak yaparlar. Çok vefalı ve sahibine karşı sevecendirler. Eğer sosyalize edilmezse insanlara karşı saldırganlaşabilir.[5] Soğuk bir karaktere sahip olan kişileri dahi kendine çekebilir ve yabancılara karşı sevecendir. Oldukça itaatkar ve kafası kolay kolay karışmayacak karakterdedir.

Sağlık [değiştir]Alman Çoban Köpeklerinin, ortalama ömrü 12 yıl civarındadır.

3 hassas noktaları vardır. Kalça çıkığı, mide ve kulaklar.

Kalça Çıkığı genelde ebeveynlerden geçer, ameliyat ile düzeltilse bile köpekten tam performans alınamaz. Sindirim sistemleri kısa ve hassastır. Kuru mamanın yanı sıra, barf diyetiyle de (çiğ besin) besleyenler vardır. Kulak düşüklüğü istenmeyen bir durumdur. Genellikle genetiktir. Kulağı düşük köpekler ırk yarışmalarına alınmaz ve üremesi için izin verilmez.

Bir köpeğin üretimde kullanılabilmesi için Schutzund ve Körung sınavlarından geçer not almaları gerekmektedir. Dernekler, 3-3’den yakın kan çakışması durumunda çiftleşmeye izin vermez.

Kullanımı
11 Eylül 2001 deki Dünya Ticaret Merkezi’ne yapılan saldırı sonrası yıkılan binanın enkazında arama yapan Alman Çoban KöpeğiAlman Çoban köpekleri çok çeşitli alanlarda değişik görevlerde bulunabilirler.[6] Çoğunlukla polis köpeği olarak kullanılırlar. Çünkü, keskin burunları sayesinde patlayıcı, uyuşturucu ve ceset gibi unsurları kolayca birbirinden ayırabilir ve tespit edebilirler. Ayrıca askerler tarafından da benzer görevlerde kullanılırlar. Askerleri bir tuzak veya düşmana karşı uyarır.[7] Ayrıca bu köpekler paraşütten veya uçaktan atlama konusunda eğitim alır.[8] Alman Çoban Köpekleri, görevlerini yaparken ne olursa olsun dikkatleri dağılmaz ve büyük bir ciddiyetle işlerine odaklanırlar. Örneğin II.Dünya Savaşı’nda Stalingrad Savaşı sırasında kullanılmışlardır.
vikipedi

Kangal


Kangal, Türkiye kökenli bir çoban ve bekçi köpeği ırkı. Adını Sivas’ın Kangal ilçesinden alır.[1] Henüz FCI, AKC ve TKC gibi dünyadaki büyük köpek kulüpleri ve federasyonları tarafından tanınmamaktadır ancak Türkiye’deki otoritelerce dünyada safkan bir köpek ırkı olarak tanınması için çalışmalar yapılmaktadır.[2][3]

Konu başlıkları [gizle]
1 Kökeni
2 Özellikleri
3 Bakım
4 Kaynakça
5 Ayrıca bakınız

Kökeni
]Kangal ilçesine de adını verdiği düşünülen, Orta Asya’dan göç eden Kanglı (Kangar) Türk boyunun, göç ederken bu köpek ırkını da getirdiği düşünülür.[1] Orhan Yılmaz, “Kangal Köpeği / Tarihi-Tanıtımı-Yetiştirilmesi-Islahı” adlı kitabında “Kanglı” Türk boyunun Orta Asya’dan göç ederken yanlarında üç şeyi getirdikleri; bunların at, it ve koyun olduğunu söyler. 11 Temmuz 2003’te düzenlenen I. Uluslararası Kangal Köpeği Sempozyumu’nun sonuç bildirisinde, “büyük Türk göçleri sırasında Türkistan’dan Anadolu’ya getirilen bir köpek ırkı olduğu” kabul edilmiştir.[kaynak belirtilmeli]

Kangallar en geç 17. yüzyıldan itibaren Osmanlı sultanları tarafından üretilmiş ve samson olarak adlandırılmıştır.[1] Doğan Kartay, hem “Türk Çoban Köpeği Kangal” kitabında hem de I. Uluslararası Kangal Köpeği Sempozyumunda sunduğu bildiride, Kangalların, Osmanlı döneminde Yeniçeriler tarafından hem askeri işlerde hem de savaşlarda kullanıldığından bahsetmektedir. Kartay’ın bildirisinde, Romalılarda “aslan” sözcüğünün karşılığı olan “samson” kelimesine atfen kangalları kullanan birliğe “Samsoncular” denildiğini söylemektedir.[kaynak belirtilmeli]

Özellikleri
Yavru Kangal köpekleriKangal köpekleri genellikle çoban köpeği olarak nitelendirilirler ancak bekçi köpeği tanımına daha çok uyarlar. Zira diğer çoban köpeği türleri sürüyü korumaktan ziyade yönlendirme ve yönetmekte ustadırlar. Kangal köpeğinin en belirgin özelliği ise sahibine duyduğu aşırı sadakat ve buna bağlı olarak sahibine ait olduğunu düşündüğü şeyleri korumaya yönelik kuvvetli içgüdüsüdür. Bu nedenle çok iyi bir dövüşçüdür. Kurt, çakal gibi yabani hayvanlara karşı çok etkin bir muhafız olmakla beraber aile fertlerine ve özellikle de çocuklara karşı hiçbir tehdit oluşturmazlar.

Kangal köpekleri, örnek olarak Namibya’da üstün koruyucu yeteneklere sahip oldukları için, yaygın bir şekilde yerli çiftçiler tarafından kulanılırlar.

Evliya Çelebi, Seyahatnâme’sinde kangaldan bahseder. Bu köpeklerin “aslan kadar güçlü” ve cüsseli olduğunu yazar.

Bakım [değiştir]Kangalın, uzun bir yürüyüş veya kısa bir koşu şeklinde, her gün egzersiz yapmaya gereksinimi vardır.[1] Ilık ila serin hava şartlarında dışarıda barınabilir. Kürk bakımı ihtiyacı azdır. Haftada bir ölü tüyleri temizlemek için tımarlanması gerekir.

vikipedi